เทศกาลอีสานสร้างสรรค์ 2026, 11 –19 ก.ค.

เดิ้นจากราก ม่วนจากภาพ สู่ Key Visual ของ ISANCF 2026 เบื้องหลังงานออกแบบอีสานร่วมสมัย โดย ก-ฮ สตูดิโอ

เผยแพร่เมื่อ 9 ชั่วโมงที่แล้ว

1

Key Visual ของ ISAN Creative Festival ในแต่ละปี ไม่ได้ทำหน้าที่เป็นเพียงภาพหลักของเทศกาล แต่ยังเป็นเหมือนประตูบานแรกที่พาเราเข้าไปเห็นแนวคิดของงานทั้งหมด


สำหรับ ISANCF 2026 ภายใต้โจทย์ นอร์ทอีส – เดิ้น: NORTHEAST MODERN พร้อมสรรพ | ปรับตัว | ม่วนมิตร งานออกแบบ Key Visual ปีนี้ถูกถ่ายทอดผ่านมุมมองของ ก-ฮ สตูดิโอ สตูดิโอออกแบบจากขอนแก่น ที่หยิบรากวัฒนธรรมอีสานมาตีความใหม่ให้กลายเป็นภาษาภาพที่สนุก มีชีวิต และเคลื่อนไปข้างหน้า


“เราไม่ได้เกิดขึ้นมาลอย ๆ มันมีรากที่ไกลมากเลย”


ประโยคนี้ของคุณขาม จาตุรงคกุล อธิบายแกนสำคัญของงานชุดนี้ได้ชัดเจน เพราะ Key Visual ปีนี้ไม่ได้เป็นเพียงการหยิบลวดลายท้องถิ่นมาใช้ แต่เป็นการมองอีสานในฐานะพื้นที่ที่มีราก มีความทรงจำ และมีศักยภาพในการปรับตัวไปสู่อนาคต

จากฮูปแต้ม สู่ภาษาภาพใหม่ของอีสาน


ก่อนมาถึง Key Visual ชุดนี้ ก-ฮ สตูดิโอ เคยทำงานกับฮูปแต้ม หรือจิตรกรรมฝาผนังอีสาน ร่วมกับ CEA และ TCDC มาก่อน โดยเฉพาะการนำภาพเขียนโบราณมาตีความใหม่ให้สื่อสารกับคนยุคปัจจุบันมากขึ้น


ประสบการณ์นั้นกลายเป็นฐานสำคัญในการทำงานครั้งนี้ เพราะฮูปแต้มไม่ได้ถูกมองเป็นเพียงภาพเก่า แต่เป็นคลังเรื่องเล่า ตัวละคร เส้น สี และจินตนาการของอีสาน ที่สามารถนำมาขยับ พลิก และเล่าใหม่ได้อีกหลายทาง


เมื่อเจอกับโจทย์ NORTHEAST MODERN ทีมจึงไม่ได้มองอีสานสมัยใหม่ว่าเป็นการทำให้อีสานกลายเป็นสิ่งอื่น แต่เป็นการมองเห็นว่าอีสานมีความร่วมสมัยอยู่แล้ว


“อีสานเป็นตัวของเขาเองอยู่แล้ว เขาเป็นคนสมัยใหม่อยู่แล้ว”


ในมุมมองของคุณขาม คนอีสานไม่ได้เป็นเพียงผู้รับความเปลี่ยนแปลง แต่เป็นคนที่ออกไปเรียนรู้ ทำงาน เชื่อมต่อกับโลกภายนอก แล้วกลับมาพัฒนาบ้านเกิดของตัวเอง พร้อมประสบการณ์ เครือข่าย และมุมมองใหม่ ๆ


“คนอีสานกลับมาพัฒนาบ้านตัวเองไม่ได้มาแบบคนเดียว แต่ดึงคอนเนคชั่น ดึงความเชื่อมต่อกลับมาด้วย”


นี่จึงเป็นหัวใจของ Key Visual ปีนี้ ที่ไม่ได้เล่าอีสานแบบโบราณเพียงอย่างเดียว และไม่ได้เล่าอีสานแบบสมัยใหม่ที่ตัดขาดจากรากเดิม แต่พยายามวางทั้งสองอย่างให้อยู่ร่วมกัน


เมื่อคาแรกเตอร์จากอดีต เดินเข้าสู่อุตสาหกรรมสร้างสรรค์


หนึ่งในจุดเด่นของ Key Visual ปีนี้ คือการสร้างคาแรกเตอร์ที่เชื่อมโยงกับอุตสาหกรรมสร้างสรรค์หลากหลายแขนง ทั้งดนตรี ภาพยนตร์ การแสดง เกม แอนิเมชัน แฟชั่น งานคราฟต์ ศิลปะ ออกแบบ และอาหาร

ทีมไม่ได้สร้างตัวละครขึ้นมาแบบลอย ๆ แต่หยิบสัตว์ ตัวละคร และสัญลักษณ์จากเรื่องเล่าและจิตรกรรมฝาผนังอีสานมาตีความใหม่ เช่น ยักษ์ กระต่าย เสือ นกฮูก ปลา นกยูง นาค ไก่ และหมูป่า แล้วจับคู่กับความหมายร่วมสมัยของแต่ละหมวด


ยักษ์ที่เคยน่ากลัวในภาพโบราณ ถูกลดทอนให้กลายเป็นนักดนตรีที่มีพลัง สนุก และมีแฟชั่นของยุคปัจจุบัน กระต่ายเชื่อมโยงกับดวงจันทร์และถนนศรีจันทร์ นกฮูกกลายเป็นตัวแทนของเกมและแอนิเมชัน ปลาเชื่อมกับงานคราฟต์และวิถีอาหาร ขณะที่ไก่และหมูป่าถูกนำมาเล่าผ่านวัฒนธรรมอาหารอีสาน


“เราจะแมตช์กันระหว่างความหมายในปัจจุบันกับตัวละครที่มีอยู่ในอดีต มาตีความใหม่”


การออกแบบคาแรกเตอร์เหล่านี้จึงไม่ใช่แค่การทำให้ภาพดูสนุก แต่เป็นการทำให้ตัวละครจากอดีตเดินเข้ามาอยู่ในบริบทปัจจุบัน และกลายเป็นตัวแทนของอีสานที่พร้อมปรับตัว


สี เส้น และรูปทรงที่มีรากจากอีสาน


ในด้านภาษาภาพ ทีมเลือกใช้โทนสีที่อ้างอิงจากฮูปแต้มและจิตรกรรมฝาผนังอีสาน เช่น น้ำเงิน เหลือง ครีม และฟ้าอ่อน ก่อนจะผสานเข้ากับสีเขียวซึ่งเป็นสีหลักจากโจทย์ของเทศกาล ทำให้งานมีทั้งความสดใหม่และความเชื่อมโยงกับรากของพื้นที่


ส่วนรูปทรงและระบบกราฟิก ถูกพัฒนาจากความเป็นเหลี่ยมของงานจักสาน ลายผ้า และโครงสร้างพื้นถิ่น เมื่อมองใกล้จะเห็นเส้นตัด เส้นไขว้ และความแข็งแรงของรูปทรง แต่เมื่อมองรวมกันในระยะไกล องค์ประกอบเหล่านี้กลับให้ความรู้สึกคล้ายวงกลม คล้ายโลก หรือพื้นที่ที่ทุกอย่างเข้ามารวมกัน


นี่คือวิธีที่ทีมแปลงความเป็นอีสานให้เชื่อมกับความเป็นสากล โดยไม่ต้องละทิ้งโครงสร้างเดิมของตัวเอง


พลังใหม่ของอีสาน: เท่าเทียม เชื่อมต่อ และผสมผสาน


เมื่อพูดถึงอีสานในอนาคต คุณขามมองว่าพลังใหม่ของอีสานไม่ได้อยู่ที่การมีภาพลักษณ์ทันสมัยขึ้นเท่านั้น แต่อยู่ที่การที่ผู้คนมีเครื่องมือ มีความรู้ และมีโอกาสเชื่อมต่อกันมากขึ้น


“เรามีอุปกรณ์เท่ากันแล้ว คนที่อีสานก็มีความรู้ไม่แตกต่างจากที่กรุงเทพฯ แล้ว ทีนี้มันอยู่ที่ความคิดสร้างสรรค์”

พลังแรกคือความเท่าเทียมด้านเทคโนโลยีและการสื่อสาร พลังที่สองคือการเชื่อมโยงระหว่างผู้คน สถาบันการศึกษา ระบบเศรษฐกิจ ศิลปิน นักออกแบบ ผู้ประกอบการ และชุมชน ส่วนพลังที่สามคือการผสมผสานข้ามศาสตร์ ที่ทำให้สิ่งใหม่เกิดขึ้นได้จากการทำงานร่วมกัน


สำหรับ ก-ฮ สตูดิโอ คำตอบอาจไม่ได้อยู่ที่การนิยามอีสานให้ตายตัว แต่อยู่ที่การทำงานต่อเนื่องกับรากของพื้นที่ ทดลองตีความใหม่ เชื่อมต่อผู้คน และปล่อยให้ความเป็นอีสานค่อย ๆ ปรากฏผ่านงานสร้างสรรค์ที่หลากหลายขึ้นเรื่อย ๆ


Key Visual ของ ISANCF 2026 จึงไม่ใช่แค่งานออกแบบประจำเทศกาล แต่เป็นภาพของอีสานที่มีราก มีจังหวะของตัวเอง และกำลังชัดขึ้นในฐานะอีสานสไตล์ที่ไม่ต้องลอกใคร


แชร์