Monchaya Sabuar
“การออกแบบคู่มือการใช้งานภาพเลขนศิลป์จากอัตลักษณ์อีสาน กรณีศึกษา : จังหวัดขอนแก่น”
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาอัตลักษณ์อีสาน กรณีศึกษาจังหวัดขอนแก่น 2) เพื่อออกแบบเลขนศิลป์จากอัตลักษณ์อีสาน กรณีศึกษา จังหวัดขอนแก่น 3) เพื่อออกแบบคู่มือการใช้งานภาพเลขนศิลป์จากอัตลักษณ์อีสาน กรณีศึกษา จังหวัดขอนแก่น โดยกำหนดตัวแปรต้นคือคู่มือการใช้งานภาพเลขนศิลป์จากอัตลักษณ์อีสาน กรณีศึกษา : จังหวัดขอนแก่น ตัวแปรตามคือคุณภาพคู่มือการใช้งานภาพเลขนศิลป์จากอัตลักษณ์อีสาน กรณีศึกษา : จังหวัดขอนแก่น และความพึงพอใจของผู้ใช้งาน และจากการดำเนินการศึกษาเรื่องอัตลักษณ์อีสาน ภายในจังหวัดขอนแก่น พบว่ามีการนำเรื่องราววิถีชีวิตและวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณี และธรรมชาติรอบตัวในท้องถิ่นมาใช้เพื่อสร้างอัตลักษณ์ในงานอุตสาหกรรม ประเภทงานหัตถกรรมในท้องที่ค่อนข้างมาก และยังมีอัตลักษณ์ในพื้นที่ต่าง ๆ ที่พึ่งถูกค้นพบเช่นภาพเขียนสีโบราณที่อุทยานแห่งชาติภูเวียงและอุทยานแห่งชาติน้ำพอง จากการออกแบบคู่มือการใช้งานภาพเลขนศิลป์อีสาน กรณีศึกษา จังหวัดขอนแก่น นั้นพบว่าการออกแบบคู่มือที่เกิดจากการศึกษาเรื่องภาพเลขนศิลป์จากอัตลักษณ์อีสาน ในจังหวัดขอนแก่น มีประสิทธิภาพ ซึ่งมี x = 4.64 และ S.D. = 0.43 ซึ่งมีคุณภาพอยู่ในระดับดีมาก และความพึงพอใจของผู้ใช้งานอยู่ในระดับดีมาก ดังนั้นคู่มือการใช้งานภาพเลขนศิลป์อีสาน กรณีศึกษา จังหวัดขอนแก่นจึงเหมาะที่จะนำไปใช้เพื่อเป็นแนวทางในการนำไปใช้งานในการสร้างสรรค์และออกแบบใหม่ได้อย่างเหมาะสม สำหรับองค์กร สถานประกอบการต่าง ๆ ภายในพื้นที่จังหวัดขอนแก่น










